യന്ത്രമനുഷ്യരും വിപ്ലവകാരിയും

യന്ത്രങ്ങളെക്കാള്‍ യാന്ത്രികമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന മനുഷ്യജന്മങ്ങള്‍ എനിക്ക് ചുറ്റും. പണ്ടെങ്ങോ ആരോ മെനഞ്ഞു വെച്ച കുറെ നിയമങ്ങള്‍ പരസ്യമായി പാലിച്ചു കൊണ്ടും രഹസ്യമായി ലംഘിച്ചുകൊണ്ടും കുറെ ജന്മങ്ങള്‍.
എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നു. ഞാന്‍ ഇവിടുന്നു രക്ഷപെടാന്‍ പോകുന്നു. എന്‍റെ ഉള്ളിലെ വിപ്ലവകാരി ഉണര്‍ന്നു. കൂടുതല്‍ ഒന്നും എനിക്ക് ആലോചിക്കാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാന്‍ ഇറങ്ങി നടന്നു...എനിക്ക് ശരിയെന്നു തോന്നുന്ന വഴിയിലൂടെ....

പുരോഗമനം

മനുഷ്യന്‍ പുരോഗമിക്കുകയാണ്...പിന്നോട്ട്..!!

വഴി തെറ്റിയ ഭ്രൂണം

ചെന്നെത്തിയ ഉദരത്തിനെന്നെ വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് വഴി തെറ്റിയെന്ന്  എനിക്ക് മനസിലായത്. ചെന്നെത്തേണ്ടിയിരുന്നത് തൊട്ടടുത്തിരുന്ന ഉദരത്തിലായിരുന്നു. കൊല്ലങ്ങൾ ആയി എന്നെ കാത്തിരുന്ന ആ ഉദരത്തിൽ. 

"സമയം പിന്നോട്ട് സഞ്ചരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ....തെറ്റിയ വഴി തിരുത്താൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ...!". വന്നു ചേർന്ന വിധിയെ പഴിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ മരണം വരുന്നതും കാത്തിരുന്നു. 

ഭാവരഹിതം... മൂകമീ ജീവിതം...

ഞാന്‍ കരഞ്ഞു മടുത്തു. എന്‍റെ കരച്ചില്‍ കണ്ടു നിന്നവര്‍ക്കും നന്നേ മടുത്തെന്നു അവരുടെ മുഖം കണ്ടാല്‍ അറിയാം. വയ്യ..! എനിക്ക് മതിയാവോളം സന്തോഷിക്കണം. എന്നാല്‍ ഇനി മുതല്‍ ചിരിച്ചേക്കാം. കണ്ടു നില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കും സന്തോഷമാവട്ടെ. കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന ഞാന്‍ ചിരിച്ചു തുടങ്ങി. 

കാഴ്ചക്കാരുടെ സന്തോഷം കാണാന്‍ വേണ്ടി ഞാന്‍ അവരെ നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഒരു സംശയം തളം കെട്ടി നില്‍ക്കുന്നുണ്ടോ? ആരുടേയും മുഖത്ത് ചിരിയില്ല. “ഞാന്‍ സന്തോഷിച്ചിട്ടും അവരെന്താ ചിരിക്കാത്തത്?” ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു. 

ഉടനെ തന്നെ എനിക്കുത്തരവും കിട്ടി. “എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ട്. അല്ലെങ്കില്‍ അവളിങ്ങനെ ചിരിക്കില്ല” കൂട്ടത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ആരോ പിറുപിറുക്കുന്നത് കേട്ടു. അത് കേട്ടതും ഞാന്‍ ചിരി നിര്‍ത്തി. പിന്നീടൊരിക്കലും ഞാന്‍ ചിരിച്ചതും ഇല്ല. കരഞ്ഞതും ഇല്ല.

ഞാന്‍ ആ നെഞ്ചില്‍ തലചായ്ച്ചു കിടന്നു.
എന്‍റെ മനസ്സിന്‍റെ ഭാരമെല്ലാം അലിഞ്ഞില്ലാതായി.

ജനിക്കും മുന്‍പേ!

ജനിക്കും മുന്‍പേ....., ഞാന്‍ ആണെന്നോ പെണ്ണെന്നോ അറിയും മുന്‍പേ,അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു, 'നീ വലുതാവുമ്പോള്‍ ഒരു ഡോക്ടര്‍ ആകണം' എന്ന്. അപ്പോള്‍ അമ്മ പറഞ്ഞു 'വേണ്ട, നീ ഒരു എഞ്ചിനീയര്‍ ആയാല്‍ മതി' എന്ന്. അച്ഛന്‍ പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. അമ്മയും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. രണ്ടു പേരും പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു അതൊരു തര്‍ക്കമായി. അടിയായി. ഇടിയായി. ജനിക്കാത്ത എന്നെ ചൊല്ലി എന്‍റെ അച്ഛനും അമ്മയും ശത്രുക്കളായി.  ഒടുവില്‍ സഹിക്കാന്‍ വയ്യാതെ ഞാന്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു...ജനിക്കും മുന്‍പേ...!!

ചിന്തകള്‍ക്ക് വാക്കുകളായി മാറാന്‍ ഒരു മടി പോലെ.
നീ ആരെയാണ് ഭയപെടുന്നത്?
ഈ സമൂഹത്തെയോ?
അതോ നിന്നെ തന്നെയോ?