ആ വൃത്തികെട്ട കാലുകള്‍ എന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ ശക്തമായി  അമര്‍ന്നു. എന്‍റെ കണ്‍കുഴികളില്‍ അഴുക്കു നിറഞ്ഞ വിരലുകള്‍ തുളഞ്ഞു കയറി. കഴുത്തില്‍ കയര്‍ വരിഞ്ഞു മുറുകി. എന്‍റെ മുഖവും ശരീരവുമാകെ കത്തിയേക്കാള്‍ മൂര്‍ച്ചയുള്ള ദ്രംഷ്ടകള്‍ കൊണ്ട് വരഞ്ഞു വികൃതമാക്കി. ഒരിറ്റ് ജീവന്‍ ബാക്കി നില്‍ക്കെ ആ ഭീകരസത്വം എന്‍റെ മുടിക്ക് തീ കൊളുത്തി.

കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു കണ്ണീരിനു പകരം രക്തമൊഴുകിത്തുടങ്ങി
ആ രക്തത്തില്‍ ചവിട്ടി നിന്ന് കൊണ്ട് നീ മറ്റൊരുവള്‍ക്ക് സിന്ദൂരം ചാര്‍ത്തി

തടവില്‍ കഴിയാന്‍ വിധിക്കപെട്ടോരായിരം വികാരങ്ങള്‍ എന്‍റെ ഉള്ളില്‍!

പറയാതെ പോയതെല്ലാം നൊമ്പരമായെന്‍ കവിളിലൂടൂര്‍ന്നിറങ്ങി!!

The society destroys individuality and then it destroys itself. To be a part of destruction is never a good deed. 

പുഴുവരിച്ച മനസ്സുമായി കുറെ മനുഷ്യക്കോലങ്ങൾ എനിക്കു ചുറ്റും. സ്വയം ജീർണ്ണിക്കുന്നതറിയാതെ എന്നെ കാർന്നു തിന്നാൻ വരുന്ന കുറെ നരഭോജികൾ...വിഡ്ഢികൾ!

അക്ഷരങ്ങള്‍ക്കു അര്‍ത്ഥം വെയ്ച്ചപ്പോള്‍ അവയ്ക്ക് വിഷാദഭാവം.

എന്ത് പറ്റിയെന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഉത്തരംമുട്ടി എന്‍റെ മനസ്സിനും.