Monday, 13 May 2019

Pain to Courage

ഞാൻ എന്നെ കുറിച്ച് തന്നെ ആലോചിക്കുവായിരുന്നു. ഒരു 20 വര്ഷം മുൻപത്തെ എന്നെ...ഒരു 15 വര്ഷം മുൻപത്തെ എന്നെ.. 10 വര്ഷം മുന്നേ... 5 വര്ഷം മുന്നേ.. കഴിഞ്ഞ വര്ഷം. ഓരോ വര്ഷം കഴിയുബോഴും പുതിയ പുതിയ തിരിച്ചറിവുകൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ശാരീരികമായ മാറ്റങ്ങളെ കൂടാതെ മാനസികമായും ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ.

ഞാൻ നേരിട്ട നല്ലതും മോശവും ആയ അനുഭവങ്ങൾ, എന്റെ ജീവിതത്തിൽ വന്നു പോയിട്ടുള്ളതും ഇപ്പോഴും ഉള്ളതുമായിട്ടുള്ള  മനുഷ്യർ, അവരുമായുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ, അധികം ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ള സിനിമകൾ, വായിച്ച പുസ്തകങ്ങൾ... അങ്ങനെ എല്ലാ ദിവസവും ഞാൻ ഫേസ് ചെയ്യുന്ന എല്ലാം എന്നെ മോൾഡ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ആ മാറ്റങ്ങളെ ഞാൻ സ്വീകരിച്ചു പോന്നു. അതൊന്നും മനഃപൂർവം ആയിരുന്നില്ല. നാച്ചുറൽ ആയി സംഭവിച്ചു പോന്നതാണ്.

മനസിന് ബാക്ക് ടു ബാക്ക് അടി കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയങ്ങൾ.. ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോലും പറ്റാത്ത സമയങ്ങൾ.. അടക്കി പിടിച്ച ഇമോഷൻസ് എല്ലാം ദേഷ്യമായും കരച്ചിലായും വാശി ആയും ഒക്കെ പുറത്തു വന്നു. ആർക്കും ഒന്നും മനസിലായില്ല. Except me! ചേർത്തു പിടിച്ചു പുറത്തൊന്ന് തട്ടി ഇതൊക്കെ എന്ത് എന്നു പറയുമെന്ന് കരുതിയവർ നീയൊന്നും ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് ഒരു കാര്യവും ഇല്ല എന്ന് പറയുന്നത് കേൾക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ. ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിച്ചു. Why me? ഇപ്പോഴും ഉത്തരം ഒന്നും കിട്ടിയിട്ടില്ല.

ഇതിന്റെ ഒക്കെ ഇടയിലെ കോമഡി അതല്ല. വെറുതെ എന്റെ കാര്യം നോക്കിയിരിക്കുന്ന എന്നെ, ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത..ഇതിനു മുൻപ് കണ്ടിട്ട് പോലും ഇല്ലാത്ത ആളുകൾ വെറുതെ വന്നു ചൊറിഞ്ഞിട്ട് പോയിട്ടുണ്ട്. ഒരു കാര്യവും ഇല്ലാതെ. അതെ.. ഒരു കാര്യവും ഇല്ലാതെ. പിന്നെ ഉപദേശം എന്ന പേരിൽ നല്ല A ക്ലാസ് ചെറ്റവർത്തമാനം പറഞ്ഞു വന്നവർ ഉണ്ട്. പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയാൽ തീരില്ല. അത് കൊണ്ട് വേണ്ടാ.

പക്ഷേ എന്തായാലും ഇപ്പൊ, കുറേ വര്ഷം മുൻപത്തെ എന്നെ വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഇപ്പോ ഒരുപാട് ഭേദം ആണ്. ഒരു സിറ്റുവേഷൻ വന്നാൽ എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് അറിയാതെ അന്ധാളിച്ചു നിന്നിരുന്ന എന്നിൽ നിന്നും എന്ത് വന്നാലും വന്നില്ലെങ്കിലും മുന്നോട്ട് തന്നെ എന്ന് കരുതുന്ന എന്നിലേക്ക് ഒരുപാട് ദൂരം സഞ്ചരിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ആ മാറ്റത്തെ വളരെ പോസിറ്റീവ് ആയി ആണ്  കാണുന്നത്. ഭൂമിയുടെ ഏത് കോണിൽ കൊണ്ടോയി ഇട്ടാലും..എങ്ങനെയെങ്കിലും സർവൈവ് ചെയ്യും എന്ന കോൺഫിഡൻസ് എനിക്കിപ്പോൾ ഉണ്ട്.

ഇപ്പോഴും അവിടുന്നും ഇവിടുന്നും ഒക്കെ ഇടക്കിടെ കുത്തുവാക്കുകൾ കേൾക്കാറുണ്ട്. അതിന് കുറവൊന്നും ഇല്ല. ആളുകളും സബ്‌ജക്റ്റും ഓരോ കാലത്തിനനുസരിച്ചു  മാറികൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം. മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത് തിരിച്ചു മിണ്ടാൻ അറിയാൻ മേലാഞ്ഞിട്ട് അല്ലാ. വേണ്ടാന്ന് വെച്ചിട്ടാണ്. പക്ഷേ എന്നിട്ട്  പിന്നെയും പിന്നെയും ചൊറിയാൻ വരുവാണേൽ പ്രതികരിക്കും. ഉറപ്പാ!! 100 %. ജീവിതകാലം മുഴുവനും ഇമ്മാതിരി ചെറ്റവർത്തമാനം കേട്ടോണ്ടിരിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് ഒരു നേർച്ചയും ഇല്ല. എല്ലാരേയും  ബോധ്യപ്പെടുത്തികൊണ്ട്  ജീവിക്കാനും എനിക്ക് ഉദ്ദേശമില്ല. Ultimately, എനിക്കെന്റെ സന്തോഷവും സമാധാനവും എന്റെ ജീവിതവും ആണ് വലുത്.

Courage is a feeling that makes you feel a feeling, feeling like you can do anything. ~ Wikipedia

Friday, 5 April 2019

ഏതു ഫോട്ടോ ആണെങ്കിലും കുറച്ചധികം വര്ഷം കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും കാണുമ്പോൾ ആണ് നമുക്ക് ആ ഫോട്ടോയുടെ ഫീൽ ആൻഡ് ഇമ്പോർട്ടൻസ് ശെരിക്കും എക്സ്പീരിയൻസ് ചെയ്യാൻ പറ്റുള്ളൂ. അതേപോലെ ഒരു ഫോട്ടോ ആണിത്. അച്ഛനും ഞാനും!!

എന്റെ ലൈഫിൽ ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടിയിട്ടുള്ള വ്യക്തികളിൽ ഏറ്റവും നല്ല ഒരു മനുഷ്യൻ - എന്റെ അച്ഛൻ!! ഇനിയൊരു 10000 പേരെ കണ്ടാലും ആ സ്ഥാനം ആർക്കും റീപ്ലേസ് ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല. ഇന്ന് ഞാൻ ഏറ്റവും മിസ്സ് ചെയ്യുന്നതും അച്ഛനെ ആണ്. എല്ലാവർക്കും നല്ലത് മാത്രം ഉണ്ടാവണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ഒരാൾ. അച്ഛൻ ഒരാളോടും കടുപ്പിച്ചു വർത്തമാനം പറയുന്ന ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. ഒരാളേം വെറുപ്പിച്ചിട്ടില്ല. എല്ലാ ആളുകൾക്കും സ്നേഹം തോന്നുന്ന കഥാപാത്രം. അതെന്തു മാജിക് ആണെന്ന് എനിക്ക് ഇതുവരെ മനസിലായിട്ടില്ല.. എന്തോ ആളുകൾക്ക് ഇഷ്ടമാണ് അച്ഛനെ. കാര്യം എന്നെ വഴക്കൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അത് എന്റെ കയ്യിലിരിപ്പ് കൊണ്ട് തന്നെയായതു കൊണ്ട് അതൊന്നും എനിക്ക് ഒരു വിഷയമേ അല്ല.

ദില്ലിമോന്റെ പ്രൊപ്പോസൽ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഇത് വീട്ടുകാരോട് എങ്ങനെ പറയും എന്ന് ആലോചിച്ചു ആലോചിച്ചു..അവസാനം ഒരു ദിവസം അച്ഛനും ഞാനും മാത്രമായി കാറിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ രണ്ടും കല്പിച്ചു പറഞ്ഞു.

"അതേയ്, എനിക്കൊരു പ്രൊപ്പോസൽ വന്നു!"

ഉടനെ തന്നെ റെസ്പോൺസും കിട്ടി. അച്ഛൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.

അച്ഛന്റെ ഒരു സ്പെഷ്യൽ ടോണിൽ "വെരി ഗുഡ്" എന്ന് പറഞ്ഞു.

"ബാംഗ്ലൂരിൽ ഓട്ടോമേഷൻ എഞ്ചിനീയർ ആണ്. തൃശൂർ കൊരട്ടിയിൽ ആണ് വീട്. " ഞാൻ ഫോട്ടോ കാണിച്ചു കൊടുത്തു.

ഞങ്ങൾ ചുമ്മാ കുറെ നേരം ചിരിച്ചു.

"സന്തോഷമായി" എന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. പ്രശ്നം ആകുമൊന്ന് വിചാരിച്ച ഞാൻ.. ങേ..ഇതെന്താ വഴക്കു പറയാത്തെ എന്നായിപോയി.

അച്ഛൻ ആണ് വീട്ടിലെ ബാക്കി ഉള്ളവരോട് പറഞ്ഞേ. അമ്മയും മൂത്ത ചേട്ടനും കട്ടകലിപ്പായിരുന്നു. അച്ഛൻ ആണ് അവരെ പറഞ്ഞു കൺവിൻസ് ചെയ്യിപ്പിച്ചത്. ഒരു പക്ഷേ, ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം നടക്കണം എന്ന് എന്നെക്കാൾ കൂടുതൽ ആഗ്രഹിച്ചത് അച്ഛൻ ആയിരിക്കും. വാട്ട് എ ഹ്യൂമൻ ബീയിങ്!! എ ട്രൂ ജന്റിൽമാൻ.

അച്ഛന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ഓരോ മെമ്മറീസും എനിക്ക് സ്പെഷ്യൽ ആണ്. എന്നെ സ്കൂളിൽ വിടാൻ റെഡിയാക്കുന്നത് മുതൽ.. എനിക്ക് ചോറ് വാരി തരുന്നത് മുതൽ.. എനിക്ക് വേണ്ടി അച്ഛൻ മിക്കപ്പോഴും വാങ്ങി തരുന്ന പലഹാരങ്ങൾ മുതൽ...അച്ഛന് സോഫയിൽ ഇരുന്നു പത്രം വായിക്കുമ്പോൾ മടിയിൽ തല വെച്ച് കിടക്കുന്നത് മുതൽ.. അച്ഛന്റെ തന്നെ ഓരോ അനുഭവങ്ങൾ കഥ പോലെ പറഞ്ഞു തന്നത് മുതൽ.. അച്ഛന്റെ കൂടെ നടത്തിയിട്ടുള്ള ഒരുപാട് കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു കാർ യാത്രകൾ മുതൽ... അങ്ങനെ ഒരുപാട് ഒരുപാട് മെമ്മറീസ്.

ഞാൻ എന്തെങ്കിലും വിഷമം പറയുമ്പോൾ അച്ഛൻ പുറത്തു തട്ടി പറയും, "സാരമില്ലെടാ കുട്ടാ..!". അന്നേരം നമുക്ക് കിട്ടുന്ന ആ പോസറ്റീവ് എനർജി ആണ് എന്നെ സ്ട്രോങ്ങ് ആക്കുന്നത്. ഇപ്പോഴും മനസ്സ് വിഷമിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അച്ഛൻ അങ്ങനെ പറയുന്നതായി ഓർക്കും. വല്ലാത്തൊരു സ്ട്രെങ്ത് ആണ് അപ്പോൾ.

അച്ഛനോട് ഒരുപാട് ഒരുപാട് ഇഷ്ടം!! <3 <3


"കളേഴ്സ്  ഓഫ് ലൈഫ് " എന്ന ഫേസ്ബുക്ക് ഗ്രൂപ്പിൽ  പോസ്റ്റ് ചെയ്തത്  - 4  മാർച്ച്  2019    
തെറി പറയാതെ അഭിപ്രായം പറയാനും പ്രതികരിക്കാനും ഒരാള്‍ക്ക് സാധിക്കില്ലേ?

അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യം എല്ലാവര്‍ക്കും ഉള്ളതെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതിനോടൊപ്പം മാന്യമായ ഭാഷ നമ്മുടെ നിലവാരം കൂടി അടയാളപെടുത്തും എന്നോര്‍ത്താല്‍ നല്ലത്.

"നീലാംബരി" എന്ന ഫേസ്ബുക്ക് പേജിൽ എഴുതിയത് - 19 December 2017 
എപ്പോള്‍ നിന്നില്‍ പക ജന്മമെടുക്കുന്നുവോ, അപ്പോള്‍ നിന്‍റെ നാശവും ജന്മമെടുക്കുന്നു.

"നീലാംബരി" എന്ന ഫേസ്ബുക്ക് പേജിൽ എഴുതിയത് - 11 July 2017  
നമ്മള്‍, നമ്മളറിയാതെ നമുക്ക് ചുറ്റും ഒരു അതിര്‍വരമ്പ് തീര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്. എത്ര അടുപ്പമുള്ള ആള്‍ ആണെങ്കില്‍ പോലും അത് മറികടക്കാന്‍ നമ്മള്‍ അനുവദിക്കാറില്ല. ഒന്നും മനപൂര്‍വ്വം അല്ല. അതൊരു പേര്‍സണല്‍ സ്പേസ് ആണ്. നമുക്ക് മാത്രം പ്രവേശനമുള്ള പേര്‍സണല്‍ സ്പേസ്. നമ്മുടെ ചിന്തകളെയും ആഗ്രഹങ്ങളെയും ഫാന്റസികളെയും സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ സ്പേസ്.

"നീലാംബരി" എന്ന ഫേസ്ബുക്ക് പേജിൽ എഴുതിയത് - 18 June  2017 
എല്ലാം ശരിയായി ശരിയായി നാളെ കേരളം തന്നെ ഉണ്ടാവുമൊന്നാണ് സംശയം. ആര് അധികാരത്തിൽ വന്നാലും ഇത് തന്നെയാണ് അവസ്ഥ. എന്നാ പിന്നെ എല്ലാ പാർട്ടിയും ഒന്നായി അങ്ങു പ്രഖ്യാപിച്ചാൽ പോരെ?!!

"നീലാംബരി" എന്ന ഫേസ്ബുക്ക് പേജിൽ എഴുതിയത് - 5 April  2017 
രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ ഇന്ന് വെറും മുതലെടുപ്പ് സംഘടനകളാണ്. അവർ എന്തും മുതലെടുക്കും... മരണം പോലും.. ഇവിടെ എപ്പോഴും നഷ്ടം സാധാരണക്കാരനാണ്...

"നീലാംബരി" എന്ന ഫേസ്ബുക്ക് പേജിൽ എഴുതിയത് - 5 April  2017